It's been a while...

Lots of things happened... Busy, busy, busy. It's late now, I will post a story soon.

Merry Christmas and a happy new year everybody!!!!

D32 and Sky Harbour

This week was again a week of a lot of cancelling. I flew only on wednesday and friday. Wednesday the weather was just within limits... There was fog just a few miles south of the field at Gateway and Chandler. It was a beautiful sight from the air! Because of the fog we departed to the north after one touch and go to get the feeling for the aircraft.
When we came back to Falcon Field we saw that the mist was getting worse. We couldn't see the ground in the south at all! It looked like there was a very white glacier slowly moving over the city! It reminded me of the Stephen King move The Myst. Very beautiful, but also a little bit scary.

Later that day I found out that Bas and Jorg made an appointment with the operations superintendent of Phoenix Sky Harbour airport. This airport is the international airport of Arizona, like Schiphol is for The Netherlands. Maurits and I asked if we could join them which we could. It was a very interesting tour by car all over the airport. First he showed us the platforms where the planes park and the south runways and cargo facilities. We even stopped at the beginning of 2 runways to see the planes land and take-off from a very short distance. We stopped near one of the fire-fighting stations on the field to look at the enormous fire-trucks and the last part of the tour was in the basement of the airport where all the luggage is handled.

When I woke up the next morning I could not move my neck. The muscles in my back felt like they were made of concrete. I had to cancel my D32 navigation check but I asked the instructor to give me the oral exam, just to see how ready I am. We found only 2 mistakes in my navigationplan: I made a mistake in my cruise speed and I should select another alternate airport. The last one was not really a mistake, but he just gave me some advise.

On friday my back and neck had not really improved, but I could turn my head and look outside of the airplane so I decided to fly anyway. I didn't want to wait untill monday to fly my check because I didn't fly a lot already last few weeks.
Unfortunately I didn't pass my check. Everything went very well untill at one point I didn't see a private airfield right in front of me during a diversion and almost flew right through the traffic pattern on that field. My instructor took over my controls and diverted me around the airfield. From there I just seemed to have a black-out. But it is not a really big problem. I will get one extra lesson and then just continue with my syllabus. I don't have to do the exam again.

Solofilm (sort of...)

Ok, finally! I couldn't make anything of the videofilm wich was made of my first solo, but the pictures are very nice. So I decided to make a compilation of the pictures instead. So after more than a month I am proud to present: My first solo!
I hope this time it works...

Last week

By popular demand I will continue my weblog in English.

Last week I flew 3 solo flights. On the 3rd of december I went to Pinal and Chandler and the day after to Coolidge...
5 December I didn't fly, because my plane was still in maintenance. I wasn't really happy about that, because I got up at 5 in the morning and stayed up till 23.00 the night before to make my navigation plan. But I went home and tried to go back to sleep.

Yesterday I almost got cancelled again! Fortunately Tom called me at 11 o'clock that he had an airplane for me and that I could have it for the rest of the afternoon! Nice! I flew a round trip around Phoenix via Buckeye. When I departed Buckeye and flew to the Southeast I had a close encounter with 2 F18 fighter jets. It was pretty cool to see them so close. They were about 100 feet higher than me and crossed right in front of me! I could see one of the pilots look straight at me when he passed. Fortunately there was no dangerous situation because there was enough seperation between us, but I cannot say that I wasn't surprised.

Today I would have had my D31 flight, the last flight with instructor before my D32 navigationcheck, but I cancelled because of the strong winds and the low cloudlevel. So now I have the whole weekend to prepare my check and study, wich is kind of nice.

Zaterdag 1 December 2007

En toen was het alweer december! Volgens mij was het vandaag ongeveer hetzelfde weer als in Nederland. Regenachtig en koud, met flink wat wind. Echt Nederlands decemberweer. En met koud bedoel ik 15 graden. Vanochtend heb ik zoveel mogelijk uitgeslapen.

Afgelopen zondag hebben Maurits en ik een auto gekocht. Een 3.8 liter V6 Buick LeSabre uit 1995. De 4 jongens van wie hij eerst was moesten weer terug naar Nederland omdat ze geslaagd waren voor hun CPL (Commercial Pilot Licence) en wilden er dus vanaf. Eindelijk dus een auto!!!

Vanmiddag ben ik met Wouter en Jeroen naar Anthem Outlet Mall geweest. Dat ligt op ongeveer een uur rijden ten noorden van Phoenix. Het is eigenlijk een soort Bataviastad. Ik heb er een spijkerbroek gekocht en we hebben er wat gegeten. De andere 2 jongens hebben nog wat spul gekocht bij Ralph Lauren. In eerste instantie zouden we met de Caddilac van Wouter gaan, maar de remmen begonnen te trillen na ongeveer 10 minuten op de snelweg. Toen zijn we binnendoor maar terug gereden en zijn we met de Buick gegaan. Al met al een rustig dagje.

Als alles goed gaat mag ik maandag eindelijk weer vliegen! Hier volgen wat foto's:

Links: 1e keer onderweg met de Caddilac...
Rechts: Noordelijke deel van de Superstition Mountains.

Links: De McDowell Mountains, ten westen van Fountain Hills.
Rechts: De zon breekt door de wolken boven Phoenix.

Onderweg...



Op de Loop 101 Freeway richting het noorden, met aan de rechterkant de andere kant van de McDowell Mountains.

Links: Top van de McDowell Mountains raakt de laaghangende bewolking.

Rechts: De enorme kerstboom bij de Anthem Outlet Mall

Kerstsfeer

Gisteravond heeft Wouter een kerstboom en kerstverlichting gekocht. Hier volgen wat foto's:

3 Dagen gecanceld...

Helaas is het nu zo dat ik al 3 dagen geannuleerd ben. Woensdag zou ik eigenlijk mijn S28 vliegen. Dat is een navigatie solo van 3 uur. Jammer genoeg was het vliegtuig een uur te laat terug, waardoor ik niet genoeg tijd had om voor zonsondergang terug te zijn. In principe mogen we nog tot een half uur na zonsondergang doorvliegen, maar zelfs dat zou ik niet meer redden. Helaas het was niet anders. Ik was wel behoorlijk sjaggie omdat ik wel een paar uur aan mijn planning heb zitten rekenen.
Donderdag kwam ik ruim op tijd op school en na een uur de winden en vliegtuigprestaties uitrekenen wilde ik de sleutel ophalen. Helaas bleek het vliegtuig defect en was er geen ander vliegtuig beschikbaar. Weer naar huis dus... :-(
Vandaag kwam er helaas slecht weer binnenwaaien vanuit de Golf van Mexico en kon ik niet weg vanwege de wind en de laaghangende bewolking. We zijn uiteindelijk maar naar de bios gegaan om Hitman te kijken. Daarna ben ik alleen nog even naar de Superstition Springs Mall geweest om 2 truien te kopen.

Grand Canyon National Park

Vandaag was het dan zover! We konden naar de Grand Canyon! Zondagavond de hele avond tot een uurtje of 11 zitten plannen en vanochtend om 5 uur op om de laatste wind- en weersverwachting te verwerken. Het zou koud worden vandaag. Vanochtend was het amper 11 graden toen we op het vliegveld aankwamen en volgens de laatste berichten was het -11 op Grand Canyon National Park. Om half 8 waren we klaar om de briefing te doen, Maurits zou heen vliegen en een full-stop taxi-back maken op Sedona. Onderweg heb ik ondertussen nog wat werk verricht aan mijn navigatieplanning om het allernieuwste weer er in te verwerken. En verder natuurlijk veel naar buiten kijken! Sedona is een apart vliegveld. De baan ligt op een soort van bergje midden tussen steile rotsen. Erg mooi om te zien en daarheen te vliegen. Vooral de approach is erg gaaf!

Nadat we weer waren opgestegen vanaf Sedona gingen we weer richting het noorden. Hoe verder je naar het noorden komt, hoe hoger de elevatie van het terrein. Grand Canyon zelf ligt op zo'n 6606 voet (2013 meter) en daartussen liggen bergen van rond de 8000 voet. Toen we eenmaal bij Grand Canyon (het vliegveld dus) aankwamen had Maurits eigenlijk nog wat tijd over, maar we moesten alle 3 nodig naar het toilet en hadden honger, dus we besloten snel naar binnen te gaan. Helaas was er op het vliegveld zelf geen restaurant, maar kregen we wel een ritje aangeboden naar een lokale eetgelegenheid. Grand Canyon is maar een klein stadje, met 2 hotels, wat restaurants en souvenirshops en een Imax bios. We zouden Pizza gaan eten in een restaurantje dat als naam 'We cook Pizza & Pasta.' Duidelijk dus. Tijdens het eten heb ik mijn vluchtplan nog eens doorgenomen en alle tijden en het brandstofverbruik berekend.

Omdat Maurits eigenlijk nog wat tijd tegoed had ging hij samen met Rebecca weer de lucht in terwijl ik in de crewlounge mijn vluchtplan ging afmaken. Daar heb ik ook met een captain van een van de tourvliegtuigen gepraat.

Ik zou vanaf Grand Canyon eerst een rondje over de Canyon vliegen van zo'n 35 minuten en vervolgens via Prescott terug naar Falcon Field navigeren. Rondom de Grand Canyon gelden speciale regels voor het vliegverkeer. Je mag de Canyon alleen overvliegen op bepaalde plaatsen en op bepaalde hoogtes. Omdat wij vanuit het zuiden kwamen moesten wij op een hoogte van 11.500 voet (3,5 km) over de canyon heen. Aangezien ons vliegtuigje maar 181pk heeft is dat een bijna onhaalbare hoogte, omdat de lucht steeds dunner word met hoogte. Het probleem is dat je op die hoogte moet zitten voordat je aan de oversteek begint. We hebben er uiteindelijk een half uur over gedaan, maar we hebben het gehaald! Er zijn niet veel mensen die zo hoog hebben gevlogen met een Piper Archer. Uiteindelijk klommen we nog maar met 100 voet (30 meter) per minuut! Eenmaal aangekomen op die hoogte stuurde ik het vliegtuig naar het noorden richting de rand van de Grand Canyon! Wat is dat mooi zeg! Helemaal als je vanaf zo'n hoogte naar beneden kijkt! Rondom de canyon liggen grote groene bossen tot aan de rand, waar het ineens 1250 meter recht naar beneden gaat! Ik heb het vliegtuig een paar keer op zijn kant gehangen om nog beter naar beneden te kunnen kijken. Na ongeveer 10 minuten maakte ik een linkerbocht richting het westen. Daar was ik heel even onzeker van mijn positie, maar vond al snel mijn juiste koers weer terug. Na 5 minuten naar het westen gevlogen te hebben maakte ik weer een linkerbocht terug naar het zuiden. Vliegtuigen die richting het zuiden vliegen moeten dit doen op 10.500 voet, 300 meter lager dus. Na ongeveer een uur vliegen waren we ongeveer weer terug waar we begonnen waren!

De weg naar Prescott was ook erg mooi, overal kleine stadjes en hele grote stukken bos en wildernis ertussen. Bij Prescott heb ik nog een full stop taxi-back gemaakt waarna ik richting het zuidoosten stuurde. Het begon al behoorlijk te schemeren, wat best een probleem is als je op zicht vliegt! We mogen in principe doorvliegen tot een half uur nadat de zon onder is gegaan, maar dan is het al behoorlijk donker! Vandaag ging de zon om 17:21 onder. Het was inmiddels al 17:04 en we hadden volgens mijn berekeningen nog 50 minuten te gaan... Misschien had Maurits toch maar beter niet die touch-and-go's kunnen doen voor mijn vlucht... Uiteindelijk waren we bijna bij Phoenix aangekomen en hadden we links van ons een canyon en rechts Lake Pleasant met achter de bergen een prachtige zonsondergang! Een prachtig rode lucht, met verschillende tinten geel. Prachtig! Ondertussen werd het zicht behoorlijk slechter, maar ik heb het veld nog met gemak kunnen vinden. We hadden nog 5 minuten schemertijd over toen de wielen de landingsbaan raakten. Het was wel behoorlijk anders om in het donker te landen moet ik zeggen, maar het was toch best een hele goede landing al zeg ik het zelf!

Mochten jullie meer foto's willen stuur me dan ff een mailtje of vraag op msn. Je kan natuurlijk ook altijd langs komen...

Thanksgiving.

Afgelopen donderdag was het Thanksgiving in Amerika. Dan staat het hele land een dag stil. Het enige wat op en is is de Walmart. Erg relaxt om een dagje vrij te hebben! Uiteraard zijn we dus woensdag gaan stappen in Tempe! Helaas was 80% van de studenten naar huis omdat de meesten donderdag t/m zondag vrij hadden. Gelukkig was het toch nog redelijk druk, maar we hebben helaas geen huisfeestjes gevonden. We hadden ook nog een lekke band met de Chevy Van en kregen een boutje niet los van het reservewiel omdat deze een andere maat was dan al de andere boutjes. Heel irritant. Na ongeveer een uur proberen is het uiteindelijk gelukt het wiel te verwisselen en konden we richting huis. We zijn nog even langs de Waffle House geweest, maar ik vond het er te ranzig om er wat te eten...

Vandaag heb ik mijn 25e vluchtje alweer gehad! Het was een 2 uur durende solovlucht. Ik ben naar Williams Gateway en Chandler geweest. Tegen sunset was ik weer terug. Maurits heeft vandaag niet gevlogen zodat we onze volgende vluchten achter elkaar kunnen plannen. We willen namelijk naar de Grand Canyon vliegen, daar lunchen en weer terug. Samen zijn we dan ongeveer 7 uurtjes weg. De planning was dat we dit morgen zouden gaan doen, op zaterdag dus. Maar helaas heeft Jeremy van dispatch ons verzoek geweigerd. Beetje heel erg jammer! Dit geeft ons echter wel flink wat extra tijd om te plannen!

Nou ik ga eten, ik hou jullie op de hoogte!

Lake Havasu City & Gateway

Afgelopen zaterdag hebben Maurits en ik 2 solo's achter elkaar gevlogen. We hadden voor de vlucht al afgesproken dat we samen gingen lunchen op Williams Gateway tussendoor. Helaas was het restaurant al dicht toen we daar aankwamen. We zijn naar de balie gelopen om te vragen of we nog ergens ander konden eten want we hadden er niet op gerekend dat het restaurant al om 2 uur 's middags dicht zou gaan. Helaas hadden ze alleen nog een snoepautomaat in het gebouw, maar we konden wel de Crew car meenemen als we wilden! Gratis! Ze wilden alleen een kopie van Maurits' rijbewijs en daarna wees ze ons de weg naar een winkelcentrum waar wat restaurantjes zaten. We verwachtten niet veel van de gratis auto, maar eenmaal op de parkeerplaats aangekomen stond daar een nieuwe 3,8 liter Pontiac Grand Prix met 303 paarden onder de motorkap te glimmen. Nice! We mochten de auto max een uur meenemen, maar veel meer tijd dan een half uurtje hadden we eigenlijk niet. Gelukkig schoot die auto weg als een raket als je het gaspedaal ook maar lichtjes aaide met je voet! We hebben even snel een broodje gehaald bij de Subway en een koffie bij de Starbucks en zijn weer teruggereden naar het vliegveld.












Verder zijn we natuurlijk zaterdag avond nog even gaan stappen in Tempe.

Vandaag stonden Maurits en ik achter elkaar gepland. Zodoende konden we dus lekker ver weg navigeren en hebben we ervoor gekozen dat we naar Lake Havasu City gingen. Ik zou de heenweg vliegen en plannen en Maurits de terugweg. Het eerste deel van de vlucht was IFR. Dat wil zeggen dat je een kap op krijgt waardoor je niet naar buiten kan kijken, maar alleen je instrumenten kan zien, net alsof je in een wolk zit en niet verder kan kijken dan de cockpitruit. Best lastig even aan het begin!

Na een uur vliegen was ik aangekomen bij Wickenburg, vlak bij Lake Pleasant, en mocht de kap af. Vanaf hier ging mijn VFR vluchtplan in en moest ik weer naar buiten kijken om de weg te vinden. De route was erg mooi! Het laaste stuk van de route vlogen we door een canyon met steile rotsen heen richting het stuwmeer. Boven de dam maakte ik een bocht naar rechts richting het noorden, waar de stad ligt. Eenmaal aangekomen zijn we even koffie gaan drinken en werd het vliegtuig weer vol getankt.





Op de terugweg heb ik nog meer van het uitzicht kunnen genieten. Heerlijk om te zien dat er nog zulke grote stukken onbewoond gebied bestaan in de wereld! Soms zie je een huis helemaal in het midden van een grote zandvlakte en je vraagt je af wat voor idioot er nu midden in de woestijn gaat wonen, 50 km van de bewoonde wereld!





Morgen heb ik nog een solovlucht en dan woensdag als het goed is mijn D24 check. Dat is een soort van praktijkexamen met een andere instructeur. Best lastig nog want er word heel veel van je verwacht bij zo'n check! Voordat je weg mag krijg je ook nog een keer een mondeling examen, dus er moet nog veel geleerd worden bij het zwembad!